Bimi-kaastaart

Verleden week kreeg ik via twitter een oproep van Ianna (Beginspiration) met de vraag of ik mee wilde doen aan het Foodblogevent van september. Het thema is 'maak jouw favoriete hartige taart'. 

Met nog een paar dagen te gaan ga ik toch overstag met deze bimi-kaastaart, die ik een tijd geleden maakte maar nog niet gepost had. 

Eigenlijk helemaal geen bijzondere taart, maar juist daardoor wel zo leuk om er iets over te schrijven. 

De taart is een afgeleide van de kaastaartjes die op mijn blog staan en waarbij ik de combinatie van croissantdeeg met een lobbige, smeuïge kaas onweerstaanbaar lekker vind. Die basis behoort denk ik wel tot mijn favoriete hartige taart. En verder kun je er eindeloos mee variëren. Bovendien is het wat mij betreft ook de leukste en verrassendste manier van koken; kijken wat je in huis hebt, bedenken welke smaken bij elkaar passen en er vervolgens wat van maken. 

In dit geval heb ik bimi (die kleine dunne broccolisteeltjes) met knoflook in olijfolie gebakken en dit met een abdijkaas in de taart verwerkt. Heel eenvoudig en heel lekker. 

Ik heb voor deze taart meer room gebruikt dan in het recept voor de kaastaartjes, maar het is maar net waar je zin in hebt. Het wordt er gewoon wat lobbiger door. 

Als tegenhanger voor deze toch enigszins machtige taart is een grote bak sla erbij wel zo lekker.

1 blikje croissantdeeg

2 schaaltjes bimi (à 200 gram)

2 tenen knoflook

olijfolie

3 à 4 eieren

2 dl room

peper en zout

250 gram abdijkaas 

handvol pijnboompitten

Fruit de bimi in de olijfolie. Pers de knoflook erboven uit. Laat het geheel zachtjes gaar worden en breng het op smaak met peper en zout.

Beboter een vuurvaste ovenschaal en bekleed deze met het deeg. Verdeel de bimi met knoflook over het deeg. Snijd de kaas in stukjes en verdeel ook deze over de taart. Andersom kan ook, dus eerst de kaas en dan de bimi.

Klop de eieren met de room los en schenk dit over de taart. Strooi er nog een handvol pijnboompitten over en bak de taart in ongeveer 40 minuten op 200' C.

Proseccobonbons

Als ik ooit al gedacht had dat ik mijn roeping om chocolatier te worden gemist had, dan ben ik daar nu van genezen. Wat een bende had ik van mijn eerste vormbonbons gemaakt. En het leek zo gemakkelijk. Geïnspireerd door de blog van Nell (Eetplezier), de mooie bonbonvorm die ik gekocht had en het heerlijke recept van de champagnebonbons uit Het Kookboek van Ottolenghi ging ik twee weken geleden vol goede moed aan de slag. 
Eerst de vorm vullen met gesmolten chocolade, dit af laten koelen, vervolgens vullen met de vulling, weer af laten koelen en tot slot afdekken met een laagje chocolade. Dat lijkt toch niet heel lastig. Maar waar laat je die chocolade die weer uit de vorm moet? Mijn au-bain-marie pannetje is maar heel klein. En hoe lang laat ik die chocolade eruit lopen, want zodra ik de vorm weer recht houd, loopt alles weer naar de onderkant, waardoor dat deel weer te dik wordt. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het creëren van een mooie gladde bovenkant of eigenlijk onderkant als je de bonbons omdraait.
Maar ik zal mezelf niet zijn als ik het geheel niet een tweede kans geef. Dit keer met een zelfbedachte constructie om het kliedergehalte te verminderen. En ik ben de chocolade toch ook maar gaan tempereren om een mooie glans te krijgen. Niet helemaal zoals het hoort, maar toch.
Het resultaat mag er voor een tweede keer best zijn: mooie glanzende chocoladerozen gevuld met een Prosecco chocolade vulling. Die paar luchtbelletjes in de chocolade en een niet zo'n gladde onderkant neem ik dit keer voor lief.

60 gram melkchocolade

200 gram pure chocolade

150 gram boter

80 ml Prosecco (of champagne)

40 ml Cointreau (of cognac)

pure chocolade voor de afwerking

Hak met een mes beide soorten chocolade in kleine stukjes en verwarm ze au-bain-marie tot het net gesmolten is. 

Verwarm de Prosecco en Cointreau tot ongeveer 80' C. Giet de alcohol over de chocolade en roer het geheel goed door. Roer de boter in kleine stukjes door de chocolade en blijf roeren tot de massa glad is.

Laat de vulling in de koelkast volledig afkoelen.

Smelt de chocolade voor de afwerking au-bain-marie en breng de temperatuur van de chocolade terug tot 32' C. Vul een bonbonvorm met de gesmolten chocolade en giet de overtollige chocolade er weer uit. 

Ik heb hiervoor een roostertje op een met bakpapier beklede vorm gezet en daar de bonbonmal op de kop op gezet, zodat de chocolade er geleidelijk uit kon lopen.

Laat de chocolade volledig afkoelen.

Doe de Prosecco chocolade vulling in een spuitzak en vul hiermee de bonbonvorm. Laat het geheel vervolgens weer afkoelen.

Bedek tot slot de bonbons met een laagje chocolade en strijk dit met een spatel of paletmes glad. Laat het geheel in de koelkast volledig afkoelen en haal de bonbons uit de vorm.

En voor wie dit in zijn geheel niet ziet zitten, die kan net als Yotam Ottolenghi de chocolade vulling in een met plastic folie beklede vorm van 14x14 cm gieten, dit laten afkoelen en vervolgens in kleine blokjes snijden (ongeveer 2x2 cm). Haal de blokjes één voor één door de gesmolten chocolade en bestrooi ze met cacao.

Pittige aubergine met sinaasappel en feta

Onlangs kreeg ik via de post vanuit Rijswijk een heerlijk geurend pakketje toegestuurd. Er zat een zakje za'atar en een zakje sumak in. Ik had ook al een recept in mijn hoofd waarin ik deze heerlijk geurende kruiden kon verwerken; de pittige aubergine met granaatappel en feta van Jamie Oliver, zie hier het originele recept.

Er bleek alleen bij nadere bestudering van het recept helemaal geen za'atar gebruikt te worden. En granaatappelpitten had ik ook al niet voorhanden, al zouden die het voor de foto erg goed doen. Voor de smaak trouwens ook.

Nu ben ik nogal gemakkelijk in de keuken; wat ik niet lekker vind en wat ik niet in huis heb laat ik weg of vervang ik door iets anders. En zo werd de komijn uit het recept vervangen door za'atar en de granaatappelpitten door sinaasappel. En het was heerlijk!

2 aubergines

2 theelepels za'atar

1 theelepel sumak

2 eetlepels olijfolie

snufje zout

2 eetlepels dille

2 eetlepels basilicum

1 eetlepel munt

vruchtvlees van een halve sinaasappel

sap van een halve sinaasappel

100 gram feta

Snijd de aubergine in blokjes en meng dit met de za'atar, sumak, olijfolie en zout. Schep het geheel in een ovenschaal of op een bakplaat en bak het ongeveer 20 minuten in een voorverwarmde oven op 200' C. Schep de kruiden, sinaasappel en feta erdoor. Sprenkel het sinaasappelsap erover en serveer het gerecht warm. Hoewel het koud ook lekker is.

Inmiddels heb ik een recept toegestuurd gekregen om zelf za'atar te maken en ook op de blog van Lies (Lepeltje Liefde) staat bij de tips van dit recept hoe je za'atar kunt maken.
Behalve het kruidenmengsel door een gerecht te mengen is het ook heerlijk om stukjes croissantdeeg in te smeren met olijfolie, te bestrooien met za'atar en het dan af te bakken, zoals te zien is op onderstaande foto. Hetzelfde kan natuurlijk ook met bladerdeeg. Of je mengt de za'atar met olijfolie en doopt stukken brood erin.

Limburgse vlaai

Drie weken geleden schreef ik een stukje over ons bezoek aan Zuid-Limburg, zondag in het zuiden. Daar zou een vervolg op komen en het leek me wel gepast om dat met Limburgse vlaai te doen. En natuurlijk zoals een vlaai hoort te zijn met een dunne bodem en rijkelijk gevuld met vers fruit. Het liefst ook nog lauwwarm, zodat het fruit er wat uit loopt, maar in ieder geval lekker vers.

Bij mijn eerdere zoektocht naar de geschiedenis van de vlaaien kwam ik terecht op de website van de Bisschopsmolen in Maastricht. Die geschiedenis gaat terug tot in de middeleeuwen, waar de vlaaien met Pasen in Duitse kloosters (aan de Limburgse grens) als offerkoeken gebakken werden.

Meer hierover is te lezen op de website van de Bisschopsmolen.

Mijn moeder herinnert zich nog goed dat vooral bij feestelijke gelegenheden, zoals een verjaardag of kermis, de vlaaien op tafel kwamen. De hele tafel stond dan vol. De grote vlaaien werden in acht punten gesneden en uiteraard werden er meerdere punten verorberd.

Nu zijn de hedendaagse vlaaien ook niet meer te vergelijken met de fruitvlaaien van vroeger. Limburg was en is een fruitstreek. Vlaaien bakken was een relatief goedkope manier om al dat fruit te verwerken. Eerst gebeurde dat bakken in kleine bakhuisjes bij huis en later werd het fruit naar de bakker gebracht die er vervolgens vlaaien van bakte.

Jaren geleden bracht ik een bezoek aan het bakhuis bij hoeve Lichtenberg in Maastricht. Nog steeds worden daar bakdemonstraties vlaaien- en  broodbakken gegeven. Of het nu kwam door de ambachtelijke manier van bakken in een houtoven of het feit dat de vlaai nog warm was, maar het was een van de lekkerste vlaaien die ik ooit gehad heb. Maar ook de vlaaien van Mathieu Hermans in Maastricht zijn heerlijk en bekend, evenals de vlaaien van de Bisschopsmolen, waar het recept voor de vlaai die ik gebakken heb van afkomstig is.

De Bisschopsmolen bevindt zich in het Jekerkwartier in Maastricht, een oude wijk die grenst aan de binnenstad en grotendeels bestaat uit 17e en 18e eeuwse huizen. Veel straatnamen herinneren nog aan oude beroepen, zoals de Looierstraat en de Witmakersstraat. Wie een bezoek brengt aan Maastricht, zal beslist dit stadsdeel niet mogen overslaan. Het is een gezellige wijk met onder meer kunstgaleries, musea, café's, restaurants en culinaire winkels met ambachtelijke producten. En niet te vergeten een deel van de middeleeuwse stadsomwalling met diverse stadspoorten, het stadspark en de velen kerken en kloosters die de stad rijk is.

Voor een vlaai van 30 cm doorsnee

250 gram (spelt)bloem

15 gram verse gist (of 4 gram gedroogde gist)

5 gram zout

40 gram boter

15 gram suiker

1 ei

100 gram lauwwarm water

900 gram vulling naar keuze

Voor deze vlaai heb ik appels en pruimen gebruikt, waaraan ik 2 eetlepels suiker, 1 eetlepel kaneel en 1 eetlepel maïzena (voor de binding) toegevoegd heb

Oud vlaaienrek

Los de gist op in een beetje lauwwarm water en een schepje suiker. Laat het mengsel staan tot de gist begint te werken. Meng de bloem met het zout en de suiker. Voeg vervolgens de boter, het ei, het gistmengsel en het water toe en kneed het deeg goed door tot een samenhangend geheel. Bol het deeg op en laat het op een warme plek rijzen tot het in volume verdubbeld is.
Vet een vlaaipan van 30 cm doorsnee in. Rol het deeg in fases uit tot een dikte van 2 mm. Laat het af en toe rusten, zodat het deeg wat kan krimpen. Bekleed de vlaaipan met het deeg, druk het licht aan en snijd het overhangende deeg weg. Vul de vlaai met de vulling en gebruik het resterende deeg om de vlaai verder af te werken. Dat kan met een raster of een deksel zijn.
Bestrijk het deeg met een ei-room mengsel, strooi er nog wat suiker over en bak de vlaai in een voorverwarmde oven op 225' C gedurende zo'n 25 minuten.

Mini aubergine cheesecakes

Verleden week maakte ik deze mini aubergine cheesecakes naar een recept van Caroline, die het op haar beurt weer van Ottolenghi heeft. Zou hij het ook weer ergens vandaan hebben of bedenkt die man echt alles zelf?
Hoe dan ook, deze aubergine cheesecakes smaakten heerlijk, al ging het bij de voorbereiding niet helemaal goed. Ik had bedacht allerlei kleine hapjes te maken, waaronder de verfrissende koude komkommersoep van Lies (van Lepeltje Liefde) en de cheesecake van Caroline (van Caroline's blog), maar dan in een muffinvorm. 
Het kwam vast door het tropische weer van die dag, maar ik vergat de vorm in te smeren of papieren cups erin te zetten. En ondanks een anti-aanbaklaag bleven ze mooi plakken. Nu was de zijrand nog wel los te snijden, maar met de onderkant is dat een ander verhaal. Vandaar dat ze nu op een geroosterd aubergineplakje liggen, dat als een soort schoteltje dient. Zo is er voor bijna alles wel weer een creatieve oplossing.

olijfolie

2 aubergines

zout en peper

150 gram feta

150 gram roomkaas

60 ml slagroom

3 eieren

150 gram kleine tomaatjes, gehalveerd

2 eetlepels verse oregano*

3/4 theelepel za'atar (optioneel)

Snijd de aubergines in plakken van ruim 1 cm dik, besmeer ze met olijfolie, strooi en wat zout en peper over en rooster ze in de grillpan of in de oven zo'n 40 minuten op 190 graden.
Meng de feta, roomkaas, room, eieren en peper door elkaar tot het romig en dik is. Smeer een muffin vorm met 12 holtes in en verdeel het ei-kaasmengsel over de holtes. Vouw de aubergineplakjes tot een bloem en stop ze in het ei-kaasmengsel. Verdeel de gehalveerde tomaatjes erover en strooi er tot slot wat oregano over.
Bak de mini aubergine cheesecakes in ongeveer 30 minuten op 150 graden. Laat de cheesecakes iets afkoelen, haal ze uit de vorm en lef ze op een geroosterd aubergineplakje.
Meng de za'atar met 1 theelepel olijfolie en smeer dit over de cheesecakes. Kun je niet aan za'atar komen laat dit dan achterwege en besmeer de cheesecakes gewoon met wat olijfolie.

* In plaats van verse oregano kun je natuurlijk ook wat gedroogde nemen. Gebruik dan wel minder. Zelf heb ik gedroogde oregano uit Griekenland gebruikt om door de cheesecakes te doen en de bloesem van de verse oregano om er later overheen te strooien.

Blauwe bessen

Verleden jaar plaatste ik deze blog over de blauwe bessen. Inmiddels heb ik alweer volop geplukt en nieuwe recepten met blauwe bessen gemaakt en gepost. En dat gaan er natuurlijk nog meer worden. Vandaar dat ik deze blog weer even bovenaan plaats. Het is immers weer de tijd van de blauwe bessen.

De bessen pluk ik bij bosvruchtenkwekerij Nieuwlande; een klein familiebedrijf dat in 1962 is opgericht en heerlijke onbespoten Amerikaanse bosbessen teelt. Op hun website is ook meer te lezen over de goede en gezonde eigenschappen van dit kleine vruchtje.

Reden om de vriezer royaal hiermee te vullen. Zijn ze eenmaal bewerkt in jam of gebak, dan gaat blijkbaar een deel van de goede eigenschappen verloren. Maar in een smoothie of een sapje niet. Los daarvan is het handig en vooral lekker om deze vruchten op voorraad te hebben. Al dan niet bewerkt. Het gaat ons toch eigenlijk ook om de smaak en die blijft heerlijk.

Ik de oude blog (ik heb het geheel herschreven), noemde ik ook nog het verschil tussen een bosbes en een blauwe bes. Voor de geïnteresseerden onder jullie: een blauwe bes is een gecultiveerde bosbes, groter in zijn soort en groeit met trossen aan de struiken in tegenstelling tot de bosbes. Bovendien heeft de blauwe bes wit vruchtvlees.

Nadat je je eerst tegoed gedaan hebt aan het eten van deze heerlijke bessen, kun je ze gaan verwerken in tal van lekkere recepten, zoals blauwe bessen jam met kaneel of één van onderstaande recepten.

Blauwe bessen muffins

Blueberry buckle (zie recept blackberry buckle)

Bosbessentaartjes

Galettes met vers fruit

Zweedse bosbessenbroodjes

Watermeloen met feta

Ik zie de combinatie watermeloen met feta steeds vaker voorbij komen in culywereld. Het is zo'n recept dat me intrigeert en nieuwsgierig maakt. Nadat we onlangs verrast werden met een gigantische en heerlijk zoete watermeloen uit de Krim (Oekraïne), vond ik het tijd worden om deze eigenaardige combinatie te gaan proberen.
Eigenlijk kan ik maar één ding hierover zeggen: meteen maken. De combinatie zoet en zout is echt verrukkelijk. En zeker als het warm weer is zal dit nog lekkerder smaken.
Het recept dat ik gebruikt heb komt uit het kookboek Plenty van Ottolenghi. Hij omschrijft dit ook als een buitenrecept, dat je eet als het warm weer is.
Ik heb zelf niet de hoeveelheden aangehouden die hij gebruikt, maar gewoon even een klein schaaltje gevuld met de ingrediënten. En wat peper uit de molen erover gedaan. Het staat niet in het recept, maar het leek me zelf lekker en op de foto uit Plenty lijkt hij wel peper gebruikt te hebben.

700 gram koude watermeloen

280 gram feta

20 gram verse basilicum

1/2 kleine rode ui (of 1 sjalot)

olijfolie

Snijd de watermeloen in stukken, breek de feta in stukken en snijd de ui flinterdun.

Schik de watermeloen, feta, basilicum en ui op een schaal en sprenkel er wat olijfolie over.
Strooi er eventueel nog wat peper over.